Metoda czytania globalnego

Książka How to teach your baby to read została opublikowana po raz pierwszy w 1964r. Jej autorem jest Glenn Doman (na grafice powyżej), którego uznaje się za twórcę metody czytania globalnego. Publikacja tej książki zapoczątkowała tzw. subtelną rewolucję. Założenia Domana były o tyle odkrywcze, że uważał on, że to rodzice najlepiej znają swoje dzieci i to ich obdarzył największym zaufaniem. Doman uważał, że każdy rodzic wie najwięcej o swoim dziecku, ponieważ spędza z nim najwięcej czasu i intuicyjnie czuje, kiedy coś jest nie tak. Jego zdaniem to rodzice potrafią znaleźć rozwiązanie wszelakich problemów dzieci i że ich kompetencji nie może zastąpić lekarz, nauczyciel ani żaden inny specjalista. Dlatego metoda czytania globalnego skierowana jest głównie do rodziców, ale można ją też stosować w żłobkach, przedszkolach a nawet szkołach.  Książka How to teach your baby to read spotkała się z ogromnym zainteresowaniem – została przełożona na wiele języków i sprzedała się w ponad 5 mln egzemplarzy. Doman zakładał, że kiedy dzieci są małe, rodzice powinni spędzić z nimi jak najwięcej czasu. Według niego tego czasu nie da się już nigdy potem odzyskać i nie ma nic ważniejszego dla dziecka niż spędzenie pierwszych lat swojego życia z rodzicami. W swojej książce Doman udowadnia, że malutkie dzieci chcą i potrafią nauczyć się czytać. Odkrył, że problemem, z powodu którego małe dzieci nie czytają, jest zbyt mała czcionka i że trzeba dostosować jej wielkość do możliwości małego dziecka. Stąd w jego książce znajdziemy konkretne sugestie a propos wielkości czcionki. Poleca również zapisywać wyrazy czerwonym kolorem, jako że ten kolor najbardziej przykuwa uwagę dziecka. Najprościej wyjaśniając, metoda czytania globalnego polega na pokazywaniu dziecku wyrazów wydrukowanych lub napisanych na kartce papieru. Wyrazy mają być pokazywane szybko i regularnie. Pierwszy zestaw po urodzeniu najlepiej kupić z tej strony: https://www.wczesnaedukacja.pl/pl/c/Czytanie-globalne/1  

Więcej o tej technice w kolejnych postach, a w tym powiemy sobie więcej o historii.

Jak doszło do odkrycia, że małe dzieci potrafią czytać?

Glenn Doman był fizjoterapeutą i rozpoczął pracę w zawodzie w 1941r. Wraz z grupą innych lekarzy i naukowców pracował początkowo z dziećmi z uszkodzeniami mózgu. W tamtych czasach nie było ani jednego dziecka, któremu znane metody medyczne były w stanie pomóc. Wiedza pozwalała jedynie na leczenie symptomów, natomiast nikt nie leczył przyczyny, czyli samego uszkodzonego mózgu. W 1955r. przeprowadzili pionerską operację chirurgicznego usunięcia połowy mózgu. Decydując się na ten zabieg, chcieli ulżyć dzieciom w bólu, tymczasem okazało się, że po tej operacji dzieci wracały do zdrowia, a jeden z pacjentów miał IQ równe geniuszowi. Odkrycie, że dzieci z poważnymi problemami zdrowotnymi potrafią się tak rozwinąć, zadziwiło lekarzy i skłoniło do zadania pytania:

Co jest nie tak ze zdrowymi dziećmi?

Dzięki regularnej pracy z dziećmi oraz ogromnemu doświadczeniu, udało się odkryć proste techniki, które znacząco wpływały na rozwój dzieci. Okazało się, że rozwój neurologiczny jest dynamicznym i ciągle zmieniającym się procesem. Natomiast wcześniej uważano, że jeśli dziecko nie jest naturalnie wybitne, to nie da się nic z tym zrobić. Nie ma czegoś takiego jak dziecko zdolne i mało zdolne – wszystkie dzieci są zdolne, tylko czasami wymagają dodatkowej pracy. Wszystkie dzieci mogą się niesamowicie rozwinąć, dzięki wczesnej nauce czytania. Natomiast metoda czytania globalnego jest tylko częścią metody Domana. Wiele osób uważa, że w metodzie Domana chodzi tylko o czytanie. Natomiast Doman jest również autorem książek o wpływie ruchu na rozwój dziecka, wczesnej nauce matematyki oraz przyswajaniu wiedzy z maluszkiem.

Na tym blogu postaram się Wam przybliżyć jak najwięcej elementów metody Domana, ale zaczniemy od najbardziej popularnego czytania globalnego. W kolejnym poście znajdziecie materiały do 5 książek z zestawu My First Phonics Reading Library. Możecie je pobrać bezpośrednio z posta w formacie PDF. Wystarczy wydrukować je na kartce A4 na papierze o gramaturze 300g. 🙂

Napisz komentarz